Oesters op z'n Frans

Wie regelmatig in Frankrijk komt, kent het beeld waarschijnlijk wel. Een plateau met oesters op tafel, citroen en vinaigrette met sjalot erbij en natuurlijk een goed glas wijn. Vooral tijdens de feestdagen zijn oesters niet weg te denken van veel Franse tafels.

Maar waar komt die Franse liefde voor oesters eigenlijk vandaan? En waarom horen oesters in Frankrijk zo bij samen eten en iets te vieren hebben?

Van Aphrodite tot Franse traditie

Oesters worden al duizenden jaren gegeten. De Grieken en Romeinen waren er al dol op. Schelpdieren werden in die tijd ook verbonden met Aphrodite, of Venus bij de Romeinen, de godin van liefde en schoonheid. Later kreeg de oester zelfs de naam een afrodisiacum te zijn.

In Frankrijk kwam de oesterteelt vooral in de 19e eeuw goed op gang. Bekende oestergebieden zijn Bretagne, Normandië, Marennes-Oléron en het Bassin d'Arcachon. Zo kreeg de oester een vaste plek in de Franse eetcultuur.

Waarom zijn oesters zo Frans?

Het leuke aan oesters in Frankrijk is dat ze zowel eenvoudig als feestelijk zijn. Je eet ze aan een houten tafeltje bij een cabane à huîtres aan de kust, maar net zo goed tijdens een uitgebreid diner.

Met Kerst en le réveillon op oudejaarsavond horen oesters voor veel Fransen bij de feesttafel. Dat is niet zo vreemd. De feestdagen vallen midden in het traditionele oesterseizoen. Daarnaast waren oesters vroeger een luxeproduct. Zo werden oesters steeds meer verbonden met feestelijke momenten.

Hoe eet je oesters op z'n Frans?

Daar zijn gelukkig geen ingewikkelde regels voor. Oesters worden rauw op de halve schelp geserveerd. Vaak met citroen of vinaigre à l'échalote: wijnazijn met fijngesneden sjalot. Brood met gezouten boter erbij en je bent eigenlijk al klaar.

Een frisse, droge witte wijn past er goed bij. En als er iets te vieren valt, natuurlijk een glas champagne. Bekijk onze vintage champagneglazen.

En daar hoort speciaal servies bij

Oesters zien er mooi uit, maar losse schelpen zijn niet erg handig op een gewoon bord. Ze wiebelen en het vocht loopt er makkelijk uit. Daar kwam een oplossing voor: de assiette à huîtres, oftewel het oesterbord. De uitsparingen in het bord houden de oesters netjes op hun plek.

Vanaf de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds meer speciaal servies voor bijvoorbeeld slakken en asperges, maar ook voor oesters. De eerste exemplaren waren vaak rijk versierd met schelpen, koraal en zeewier.

Vanaf de jaren 50 veranderde de stijl. Franse keramiekmakers gingen meer spelen met vorm, reliëf en kleur. In de jaren 50, 60 en 70 zien we veel groen, turquoise en bruin en soms heel opvallende vormen.

Waarom zijn ze nu weer zo populair?

De belangstelling voor vintage servies en bijzondere keramiek is terug. Daarbij kijken we ook steeds vaker naar andere eetculturen en de manier waarop eten wordt geserveerd.

Een vintage oesterbord past daar goed bij. En je hoeft echt niet van oesters te houden om ervan te genieten. Gebruik het voor hapjes, combineer het met ander servies, hang het aan de muur of geef er je eigen bestemming aan. Dat is misschien wel het leuke van vintage: je bepaalt zelf hoe het een plek krijgt in je huis.

Bekijk onze collectie vintage oesterborden, met merken als Sarreguemines, Vallauris, Gien, Longchamp en Saint-Clément.